Łysa Góra | Noc Sabatu | slavic dark folk metal

[muzyka] [śpiewanie] [krzyk]

[muzyka] E Hej [muzyka] hej hej hej hej hej.

Noc okrywa [muzyka] świat. czarny wstaje mrok. W stronę łysej góry kierujemy krok. [muzyka] Zostawiamy w tyle bezpieczne domostwa. Droga na sam szczyt nigdy nie jest prosta. Przez [muzyka] dziką gestinę idziemy bez słowa, by w świętym kręgu narodzić się od nowa. Już płonie [muzyka] ognisko, strzela w niebo dym. Tysiąc czarnych cieni zatańczy dziś w nim rzucamy odzienie na

wilgotny mech. Przez nasze [muzyka] gardła rwie się dziki śmiech. Smarujemy ciała jadem nocnych [muzyka] traw. Ziemia pod stopami gubi dawny [krzyk] łaz. Góry łysa [muzyka] góra dym zasłonił szczyt. Będziemy tu tańczyć, aż [muzyka] nadejdzie świt. Niechaj puszcza ryczy, niechaj pęka głas. Żadna [muzyka] ludzka siła [krzyk] nie zatrzyma nas. Nie zatrzyma nas. [muzyka]

Przechodzi [muzyka] z rąk do rąk. Napitku róg. Miód rozpala ciała. Nie czujemy nóg. Teraz [muzyka] naszą matką jest ta nagała, która cichych szeptów przez wieki słuchała. Splecione są dłonie, gubimy [śpiewanie][muzyka] swój strach. Gdy powió z ogniska opada na piach. Gorę, góę. >> Ogień wie się w noc, ziemia nam oddaje swoją dawną moc. Ramię [muzyka] przy

ramieniu, opętany krąg. Pogańska potęga płynie z naszych rąk. Gore łagm zasłonił szczyt. Będziemy tu tańczyć, [muzyka] aż nadejdzie świt. Niechaj puszcza ryczy, niechaj [muzyka] pęka głas. Żadna ludzka siła [krzyk] nie zatrzyma nas. [muzyka]